Leerlingen Imelda en ouderen samen op stap

Op twee zonnige middagen in april waren er levendige ontmoetingen tussen bewoners van verpleeghuis Laurens Antonius Binnenweg en leerlingen van de Imeldaschool in Liskwartier. Gezamenlijk deden ze mee aan een gelukswandeling, met allerlei activiteiten, bedacht en georganiseerd door Misja Immink.
‍
Het was een gezellige drukte op het plein voor het Centraal Station: ouderen in rolstoelen, voortgeduwd door leerlingen van de Imeldaschool. Krijtend, kleienden lachend met elkaar en met de ouderen.Een geluks wandeling is bedoeld om bewoners van een verpleeghuis een leuke middag te geven en ook lekker buiten te zijn.

Fantasiedieren
In de lessen van de groepen 6 en 7 was door de docenten al aandacht besteed aan de gelukswandeling, zoals ‘hoe ga je om met zorgbehoevende ouderen?’.
Misja Immink gaf een gastles waarin hij de leerlingen vroeg om in teams van 3-4 leerlingen een fantasiedier te bedenken en te tekenen en hiervan een vaandel te maken. Met veel creativiteit wisten de leerlingen vele bijzondere, nieuwe diersoorten te bedenken. Zo werd bijvoorbeeld een combinatie van een krokodil en een kat getekend: een ‘kocat’.

‍Teams van ouderen en jongeren
Vrijwilligers hadden zo’n tien bewoners van LaurensAntonius opgehaald. Ria, Max, Faissal, René en deandere bewoners hadden er echt zin in op dezezonnige middag. De ouderen en de kinderenontmoetten elkaar op het plein voor het CentraalStation. Allereerst werden de teams samengesteld:iedere oudere vormde een team met een aantalkinderen. En daar was natuurlijk ook het teamvaandelvoor gemaakt.Na een voorzichtige kennismaking (“hoe oud bentu?”) was het ijs snel gebroken. De leerlingen warenlief en attent voor de bewoners, die op hun beurt volbewondering keken naar het enthousiasme van de jeugd.

‍Actie
‍Dan is het tijd voor actie. Allereerst maakt ieder team een grote krijttekening op de stoep van hun fantasiedier. De jongeren tekenen, de ouderen geven aanwijzingen.
Vervolgens worden er gezamenlijk kleine dieren gemaakt uit allerlei kleuren klei. Ook dat doen de jongeren met de ouderen samen in hun team. Ria reageerde enthousiast: “ik heb nog nooit een muis gemaakt.” Het was vertederend om te zien hoe de kinderen en de ouderen hierbij samen aan de slag gingen. Deze klei-dieren worden op kleine radiografisch bestuurbare auto’s gezet, waardoor de auto’s van de teams herkenbaar zijn. Nou, daar wisten de kinderen wel raad mee. Veel hilariteit toen ze met de teams een race met deze auto’s mochten houden. Even was alle aandacht vooral gericht op snelheid, auto’s en winnen.

Luchtbelopera
De gelukswandeling eindigde met de enige echte luchtbellenopera; iedereen, jong en oud genoten vanlekker ouderwets bellen blazen. De vrolijkheid van dit alles liet de ouderen stralen. Mensen die langs liepen maakten spontaan foto’s van deze gezelligheid.

Misja Immink: “De ouderen hebben echt genoten, evenals de vrijwilligers. De positieve effecten die dekinderen hebben op deze ouderen is onmeetbaar.Sommige mensen praten er nog wekenlang over.”Ook de leerlingen waren enthousiast: “Wat een lieve mevrouw”, “Ik vond het spannend om een rolstoel teduwen” en “We hebben gelachen met René.”

De speelse aandacht, het luchtige contact en devan zorginstellingen mee kunnen met een wandeling.”groepsvrolijkheid laten op de bewoners een onvergetelijke indruk achter. De kinderen zoeken echtcontact met de ouderen, door een praatje te maken, door hun rolstoel te duwen, door samen te kleien.En gewoon door samen lol te maken. “Wanneer gaanwe weer?”, vroeg een van de leerlingen.
‍
Burgerschap
Voor de Imeldaschool past dit goed in de burgerschapslessen. Miran Jakirovic, directeur van de Imeldaschool: “We vinden het belangrijk in het kadervan burgerschap dat de kinderen leren om mensen te helpen. Kinderen laten zien dat zij met een kleine bijdrage deze mensen een hele fijne dag kunnen bezorgen. Daardoor gaan ze anders en creatiever denken.Het betekent veel voor deze mensen en dat zien de leerlingen zelf ook."

Gelukswandelingen
Misja organiseert de gelukswandelingen sinds 2012. Bewoners van verpleeghuizen en vrijwilligers gaan gezamenlijk wandelen, genieten van de buitenluchten en hebben plezier. Er ontstaat verbinding door spel en verwondering.
Jaarlijks organiseert hij zo’n 150 gelukswandelingen met verschillende verpleeghuizen, waarvan ongeveer 30 met scholen.
Misja: “Hoe meer vrijwilligers, hoe meer bewoners van zorginstellingen mee kunnen met een wandeling."